Week 9 - Eversdal

27 april 2015 – Time to say goodbye

De ochtend startte voor mij gespannen. Vandaag zouden we moeten inpakken en dag moeten zeggen aan onze Afrikaanse thuis. Want dit was het stilletjes aan toch al geworden.

Van zodra onze kamer op orde stond besloot ik te beginnen inpakken omdat ik hier echt zo snel mogelijk van verlost wou zijn. Niettemin vond ik dit echt moeilijk want op die manier moet je toch wat afscheid nemen van je kamer waar je tal van uren hebt doorgebracht.. Met de krop in mijn keel nam ik al mijn spullen klaar en maakte ik plaats voor de nieuwe mensen die in mijn kamer terecht zouden komen. Ik hoop dat Ruth en Wilke hier evenveel geweldige momenten zullen doorbrengen dan wat ik persoonlijk zelf heb gedaan.

Tegen dat Lyn en ik klaar waren was ook Jelle gepakt en gezakt en konden we samen met de andere meisjes nog iets eten. Het was overschotjes dag van het voorbije weekend en dat maakte het enorm gezellig. Vervolgens troepten we nog wat samen op het gras om een spelletje te spelen en nog wat bij te babbelen. Tot dat verschrikkelijke moment waarbij ik Albert zijn wagen zag aanrijden. Het was zo ver… We moesten afscheid nemen van de mensen die we ondertussen al enorm graag zijn beginnen zien van het huis die onze thuis geworden was.

Om het afscheid nog zwaarder te maken namen Lyn en ik ook afscheid van Jelle, onze broer, onze boetie. Vanaf nu zouden we gescheiden worden en moet hij naar Paarl toe en wij richting Eversdal. We hadden ondertussen al zo een band met ons drie opgebouwd wat alles nog moeilijker maakte. Het was een enorm emotioneel afscheid, gelukkig zien we hen allemaal snel terug.

De aankomst bij Colette en Sheldon was opnieuw even hartelijk als de eerste keer. Echt geweldig om te ervaren. Dit is toch wel een groot verschil met de mensen in België. De mensen hier zijn zo vriendelijk en open tegenover andere mensen! Bij ons is iedereen eerder op zichzelf en doen we liever alsof we de andere niet gezien hebben wanneer nodig. Lyn en ik zijn dan ook enorm dankbaar dat we opnieuw zo een lief en gastvrij gezin gekregen hebben! Het zijn schatten van mensen stuk voor stuk. Dan nog maar gezwegen over de twee wondermooie engeltjes van kindjes!

28 – 30 april 2015 – New school

Onze eerste lesweek op de nieuwe school, Eversdal Laerskool, die we bezoeken is enorm kort! Namelijk maar drie dagen. Vrijdag is er alweer een vakantiedag wat we natuurlijk geweldig vinden. Eversdal is een geheel andere school dan Klapmuts. Het is eerder een eliteschool die bekostigd wordt door de ouders van de kinderen in plaats door de staat. Hierdoor is het contrast tussen de school hier in Eversdal en Klapmuts enorm groot.

In eerste instantie is de structuur van de school geheel verschillend als de structuur op Klapmuts. Bij Klapmuts zag iedere dag er hetzelfde uit en duurden de periodes steeds even lang. Hier is dit steeds verschillend, dit komt vooral omdat er vaak extra samenkomsten of sport in de roosters geïmplementeerd wordt. Zo beginnen de leerlingen iedere dinsdag met een samenkomst in de zaal om liedjes te zingen. Hierdoor schuiven de periodes al op en zijn ze ook korter qua duur. Deze week ging de zang niet door maar werd er een bijeenkomst op woensdag gehouden. Dit enkel voor de hogere graden ten voordele van het meisjes netball-team. Zij zouden op donderdagochtend vertrekken voor een tour om op verschillende plekken toernooien te gaan spelen. Hun sponsors werden tijdens dit moment bedankt en er werd hun enorm veel succes toegewenst.

Sport is tegelijk ook iets zeer opmerkelijk binnen de school. Er wordt enorm veel collegetijden aan sport gespendeerd. Zo waren de jongens van rugby en mijn mentor wie de rugbycoach is op dinsdagnamiddag niet aanwezig. Zij gingen een toernooi spelen bij een school hier uit de buurt. Dit is positief want op deze manier wordt de school vertegenwoordigt en doen de leerlingen aan sport of andere verenigingen, maar… Het negatieve aspect is ook zeker aanwezig. Door de vele verenigingen vallen er ook veel lessen weg voor de leerlingen. Hierdoor kunnen de onderwijzers niet vlot doorwerken en verliezen ze veel academietijd. Hierdoor komen ze ook achter te zitten met hun leerstof en jammer genoeg moet net zoals bij ons aan het einde van het kwartaal alles gezien zijn.

Niet alleen de structuur van de school is opmerkelijk maar je merkt meteen op dat de kinderen uit welgestelde gezinnen afkomen en ook de nodige opvoeding thuis meegekregen hebben. Ook hebben ze al enorm veel normen en waarden meegekregen van thuis waardoor respect en discipline hier enorm hoog ligt. Het is opmerkelijk dat de leerlingen die hier op school zitten enorm braaf en gemanierd zijn. Ze hebben enorm goede attitudes. Ongepast gedrag wordt hier dan ook absoluut niet getolereerd. Er wordt zeer streng en consequent op gereageerd.

Binnen iedere klas is er ook een speciaal soort puntensysteem op vlak van attitudes. Er zijn namelijk groepen gevormd en deze groepen kunnen punten verdienen door keurig gedrag of het tijdig in orde zijn met opdrachten of taken. Vb. wanneer de leerlingen stil en zelfstandig aan hun opdracht verder werken krijgen ze 200 punten. Telkens wanneer er overlegd wordt gaan er 10 punten af. Al deze punten worden telkens opgeteld en aan het eind van de week is er een soort winnaarsgroep. Deze punten gelden vervolgens voor attitude. Op maandag komt de teller opnieuw op nul te staan.

De leerlingen moeten heel wat opdrachten zelfstandig maken. Zo wordt er meestal eerst de informatie meegedeeld en vervolgens maken ze zelfstandig oefeningen. Wat niet klaar is in de klas werken de leerlingen thuis af. Hierdoor is er ook een soort druk om door te werken in de klas. Ook is dit een manier om discipline in de klas te hanteren. Wanneer de leerlingen blijven praten krijgen ze een oefening bij. Dit tot zo lang alle leerlingen stil zijn. Op die manier bepalen de leerlingen eigenlijk zelf hoeveel werk ze hebben.

De lokalen zijn ook geheel anders dan bij klapmuts. Het ruikt er steeds fris de ramen kunnen tijdig opengezet worden. Iedere klas is voorzien van een computer, beamer, Whiteboard en Smartboard. Ook beschikken alle leerlingen over tablets die ze eventueel kunnen gebruiken bij bepaalde ICT-oefeningen. Technische snufjes en ICT zijn hier dus zeker sterk aanwezig. Ook beschikt de school over een wetenschap labo. Wat ik persoonlijk ook een zeer mooi labo vind. Het valt nog niet te vergelijken met de laboratoria van bij ons in België maar ze komen eigenlijk helemaal niets te kort.

Tijdens deze korte week heb ik vooral geobserveerd bij mijn toekomstige mentoren en de klas waar ik het meeste les zal aan geven. Ik ga opnieuw wiskunde en natuurwetenschappen geven gedurende de laatste drie weken. Tijdens mijn observaties viel mij al meteen op dat de leerlingen over enorm veel materiaal beschikken. Zo hebben ze tijdens de lessen wiskunde zakrekenmachines en allemaal een boek die ze ook naar huis kunnen meenemen. Wat in eerste instantie al een enorm groot verschil is tegenover Klapmuts. Hier verloor je enorm veel tijd omdat de leerlingen alles eerst moesten overschrijven uit boeken om dan pas aan de oefeningen te beginnen. Nu hebben de leerlingen hun eigen boeken dus ligt het tempo veel hoger. Bij natuurwetenschappen deden de leerlingen vooral proefjes. Wat voor mij persoonlijk enorm interessant was, was dat de wetenschappelijke methode zoals wij ze kennen in België ook hier toegepast wordt. Zo wordt er eerst getoetst naar de hypotheses en preconcepten van de leerlingen vooraleer ze de experimenten gaan uitvoeren. Aan het einde van de experimenten gaan ze dan ook nog eens terugblikken naar hun eerste idee. Op deze manier kunnen eerder gemaakte hypotheses of ideeën bijgewerkt worden.

In het algemeen was de eerste kennismaking met mijn mentoren, de leerlingen en de school enorm positief! Het zal opnieuw een leerrijke ervaring worden om heel wat interactieve werkvormen en ICT te implementeren in mijn lessen. Ook zijn de mensen hier zo enorm vriendelijk. Je merkt dat ze allemaal geïnteresseerd zijn naar ons, wat we doen en ons land. Soms voelden we ons nog wat ongemakkelijk maar ik denk dat we ons hier al snel thuis zullen voelen.

Niet alleen op school maakten we kennis met nieuwe ervaringen maar ook bij ons thuis. Ons nieuw gastgezin is enorm lief en warm waardoor ze ons echt proberen laten thuis voelen. Natuurlijk is het in begin allemaal wat wennen aan een nieuwe omgeving maar de activiteiten die we al gedaan hebben zijn zeker een pluspunt. Zo spraken Lyn en ik met hen af om iedere week eens te koken voor hen zodat zij ook kennis maken met ons Belgisch eten en hielpen we waar nodig. Aangezien ons gastgezin een heel lieve huishoudhulp heeft, genaamd Jennifer is er ook meer tijd om samen dingen te gaan doen. Bijvoorbeeld spelen met de kindjes of thee gaan drinken bij de buurvrouw zijn aspecten die op het schema staan.

De buurvrouw is tegelijk ook een super sympathieke vrouw we mochten iedere dag na school met haar mee naar huis toe rijden waardoor we ook met haar en haar gezin al wat meer kennis konden maken. We werden ook al meteen uitgenodigd voor een braai vrijdagavond bij hun thuis. We voelden ons echt al meer dan welkom. We sloten ons donderdagavond ook af met een uitje naar een pizzeria, SUPER LEKKER! Sheldon en Colette nodigden hierbij ook de twee kinderen van Colette haar collega uit. Twee enorm sympathieke mensen die ook al wat van de wereld gezien hebben. Het was een enorm gezellig avond en daarbij ook een mooie afsluiter van onze eerste korte lesweek.

1 mei 2015 – Dag van de arbeid

Ook hier in Zuid-Afrika wordt de dag van de arbeid gevierd. Vroeger was dit de dag van democratie maar de dag van vandaag is dit afgeschaft. Aangezien de winkels hier ook op feest- en zondagen open zijn besloten Lyn en ik om een bezoek te brengen aan Tygervallei. Tygervallei is een groot winkelcentrum hier in de buurt en het is er enorm groot en gezellig. We waren er redelijk vroeg waardoor we rustig doorheen het winkelcentrum konden lopen en wat winkeltjes bezoeken. Tegen de middag besloten Lyn en ik iets van lunch te eten om dan onze winkelactiviteiten verder te zetten. Want wat was het er groot! We hadden nog maar amper de helft afgelegd dus we hadden nog wat winkels voor de boeg. Wanneer we net klaar waren met eten kregen we van Colette een smsje dat ze ons zou komen vergezellen in het winkelcentrum. Ze zou zelf ook nog wat inkopen doen en ging ons laten weten wanneer ze er was. Nadat wij zelf ook nog wat winkeltjes gedaan hadden spraken we af om een koffie te gaan drinken bij een van de koffieshops in het winkelcentrum. 

Super gezellig want op deze manier konden we ook haar wat beter leren kennen. Omdat we tijdig terug moesten zijn om naar de braai toe te gaan splitsten we ons opnieuw af en spraken we als eindpunt een bepaalde winkel af. Zo gezegd zo gedaan, alleen was het jammer genoeg wat uitgelopen waardoor we uiteindelijk maar een 20-tal minuten meer hadden om ons klaar te maken voor de braai.

In eerste instantie hadden Lyn en ik wat angst om mee te gaan omdat we dachten dat we ons daar ongemakkelijk zouden voelen of niet zo veel interactie zouden hebben. Onze vooroordelen werden alleen maar ontkracht al van bij aankomst was de sfeer super los en joviaal. Het waren 4 koppels die elkaar leerden kennen door de kinderen op school en elk om te sympathieker. We hadden al meteen leuke gesprekken en met een glaasje wijn bij de hand was de avond compleet.

Monean en Johan, de buren waar we te gast bij waren hadden ook een enorm mooi en leuk ingericht huis. Zo hadden ze een braai binnenin de zitplaats gemaakt waardoor er tegelijk warmte afgegeven werd en het eten gemaakt kon worden. Ideaal op deze manier was het contact tussen de mannen en de vrouwen steeds aanwezig. Ik mag eerlijk zeggen dat het echt meer dan een geslaagde avond was. We genoten van het eten en drinken en we sloten de avond letterlijk af met een feestje. De salontafel werd omgebouwd tot dansvloer en de benen werden losgeschud. Een geweldige avond dus om nooit te vergeten!

02 mei 2015 – Water front

Vandaag stond er niet echt iets op het schema, vandaar dat Lyn en ik graag naar de Water front van Kaapstad wouden toegaan. We hadden de Water front wel al eens gezien met Steven en Charlene tijdens het Robbeneiland en de hop on – hop off bus maar we hadden er eigenlijk nooit echt tijd gespendeerd. Colette vond het zeker geen probleem vandaar zette ze ons al in de ochtend af.

Het is er super gezellig om te kuieren en te genieten van de omgeving. Zo is er een handmade marktje, een soort hal met allemaal plekjes waar je allemaal culturele gerechtjes kan eten, een groot winkelcentrum en een heel mooi haventje. Ook de Water front alleen al is enorm leuk om er rond te lopen er zijn steeds mensen die optreden en een enorm groot reuzenrad. Gezellig is het minste wat je kan zeggen dus. We genoten van het kuieren en eens rustig te kunnen genieten. Wanneer we bijna rond waren belden we Colette op om ons te komen halen. Gelukkig is het niet zo ver van onze verblijfplaats waardoor ze er al snel was.

Vanavond werden we opnieuw uitgenodigd bij kennissen van Sheldon en Colette maar we besloten om eens een rustige avond te hebben en thuis te blijven. We hadden het echt eens nodig om rustig en op ons gemak een film te kijken en te ontspannen. Lyn en ik maakten snel iets van eten voor ons en gingen voor de tv zitten. ‘That awkward moment’ was onze keuze geworden. 

Het was een grappige film, echt genieten! Wanneer de film aan zijn einde was konden we er niet genoeg van krijgen maar besloten we naar onze kamer te gaan. Daar konden we verder kijken naar de serie, The O.C., wat we ondertussen al sinds week 2 volgden. Één aflevering, werd twee afleveringen en daarna besloten we maar onder de wol te kruipen. Het was ondertussen al redelijk laat maar we hadden echt genoten van de avond.

03 mei 2015 – Let’s go to the beach

Vandaag zouden we lekker gaan kuieren met ons gastgezin. Echt een planning hadden we nog niet dus we bespraken in de auto waar we naartoe zouden rijden. Onze eerste stop was op de wijnhaard D’Aria, dit is een van de domeinen wat bij Colette haar werk behoort. We konden hier de ezels en varkens eten geven wat natuurlijk super leuk was met de twee kindjes Josh en Taylor.

Van hier af besloten we naar de kust te rijden, nl. Bloubergstrand. Tijdens onze weg hiernaartoe reden we doorheen een Township. Alweer een confronterend beeld van hoe de mensen hier leven en hoe klein de grens tussen arm en rijk is. We moesten ook meteen terugdenken aan onze stageperiode bij Klapmuts. We missen Klapmuts toch wel vooral omdat we zo veel liefde terug kregen van de kinderen. Sheldon gaf ons meer informatie over de projecten dat de overheid en industrie opstellen om het leven voor deze mensen toch wat beter te maken. Wat voor ons toch wel interessant was. Ook wist hij te vertellen dat educatie hier echt de sleutel naar verder succes is. Je moet de mensen geen geld zomaar in de hand geven je moet ze leren om geld te verdienen en beheren zodat ze een duurzaam leven kunnen leiden.

Niet veel verder kwamen we aan het Bloubergstrand waar we eerst iets aten voor lunch om vervolgens het strand op te gaan. Al meteen was duidelijk dat het er zo ongelooflijk mooi was. Je had niet alleen een geweldig zicht op de Tafelberg en Kaapstad maar ook op Robbeneiland. Hier was namelijk het dichtste punt bij Robbeneiland, zo een 7 km. Zo wordt hier ook ieder jaar een zwemrace gehouden naar Robbeneiland toe en terug. Je moet wel weten het water is ijskoud! En het is ook nog steeds de zee, de zee waar wij onlangs dolfijnen en walvissen zagen zwemmen dus haaien zullen ook zeker aanwezig zijn. Gelukkig komen deze niet zo snel voor in koud water maar toch, ik denk dat het aan de durvers onder ons is.

Ook was het een enorm mooi strand met golven die niet echt wild zijn waardoor het ideaal is om te peddelboarden. Dit zag je hier dan ook massaal aanwezig. Het was ook leuk om Taylor en Josh op het strand en aan het water te zien spelen. Een geslaagde middag dus. Tijdens de weg terug reden we nog een lange tijd langs de kustlijn en hier zag je het water ook echt wilder worden. Met golven tot ongeveer een meter was het hier dan ook de ideale plek voor surfers.

We stopten ook langs een domein wat tal van dieren lopen had zoals gnoe’s, zebra, struisvogels, springbokken, emoes,… Leuk om te zien dat we dicht bij huis deze dieren ook aantroffen en natuurlijk maakten Josh en Taylor deze momenten af. Hun reacties zijn altijd zo schattig! Een mooi weekend dus waar we volop van konden genieten. Ook zorgde dit ervoor dat we ons echt thuis begonnen te voelen bij deze ontzettend hartelijke familie!