20 - 24 april 2015 –
Laatste week Klapmuts
We
startten nu niet alleen onze laatste lesweek bij Klapmuts maar ook onze laatste
week in Klapmuts. Volgende week wordt er opnieuw geruild waardoor Lyn en ik
naar Eversdal toe gaan en Jelle naar Paarl. De andere meisjes zouden allemaal
naar de Klapmuts school toe komen. Een laatste keer dubbel en dik genieten was
dus zeker de boodschap!
De
lessen waren allemaal voorbereid dus we ware
n klaar om er nog eens tegenaan te
vliegen. Meneer Ranna kwam op tijd en stond vragen om nog een extra les over te
nemen wanneer hij het te druk had met ander administratief werk dus flexibiliteit
was zeker noodzakelijk.
Project op school - moestuin - ECO plan
De
leerlingen beginnen ook stil aan, aan ons gewoon te raken en dit wil ook zeggen
dat ze al wat meer durven. Discipline behouden in de klas is dus zeker een
uitdaging. Het feit dat mijn mentoren mij vaak alleen voor de klas laten staan
speelt hier volgens mij ook een grote rol bij. Bij een student durven de
leerlingen nu eenmaal wat meer. Wel is het fijn dat ze me alleen voor hun klas
toevertrouwen. Dit wil toch zeggen dat ze mij in staat achtten om dit alleen te
doen.
Deze
week heb ik ook iets nieuw ontdekt op school. De school heeft namelijk
aangestelde personen die de afwezige kinderen thuis gaan opzoeken en desnoods
terug naar school brengen. Ze gaan letterlijk de kinderen uit de huizen gaan
halen. Wanneer het een koudere periode word, zoals nu, blijven de leerlingen
sneller thuis omdat ze te voet naar school moeten komen. Op deze manier worden
de leerlingen toch verplicht om naar school te komen wat ik persoonlijk een
goed initiatief vind.
De
tijd bij de Klapmutsschool vliegt enorm snel voorbij. Voor dat we het wisten
moesten we al afscheid nemen van onze leerlingen en mentoren. Leerlingen en
mentoren die ondertussen toch al een plekje in ons hart gewonnen hadden. Lyn,
Jelle en ik besloten dan ook de nodige presenkies (geschenkjes) in huis te
halen om onze mentoren en meneer Frans te bedanken. Meneer Frans zou een fles
Anura wijn krijgen en onze mentoren een doos Belgische truffels. Om de fles te
gaan kopen deden we nog een mooie wandeling op het gebied en genoten toch nog
voor de laatste keer.
Het
afscheid nemen was enorm moeilijk! Ik had echt een krop in mijn keel om
afscheid te moeten nemen van al deze lieve mensen. Gelukkig zaten de meisjes
van kleuteronderwijs ons al op te wachten bij onze thuiskomst. Op die manier
konden zij ons toch ook een beetje opvrolijken. We beseften tegelijk ook dat
dit effectief ons laatste weekend bij Klapmuts was. Extra genieten dus!
25 april 2015 –
Krokodillenboerderij
We
hadden alle tijd om rustig wakker te worden. Jelle zou met Charlene naar de
kapper en de PaarlMall gaan als mami-seun-uitje, Steven moest werken en Lyn,
Sara, Ruth en Tes zouden gaan lopen. De ideale moment volgens Wilke en mij om
pannenkoeken te bakken. Zo gezegd zo gedaan begonnen we aan een heerlijk
ontbijt voor de meisjes. Een meisjesontbijt eindigde in een meisjesochtend en
alle girlythings werden gedaan.
Tegen
de middag kwamen Jelle en Charlene thuis met de nodige boodschappen voor de
avond. We hadden met zen allen afgesproken om lasagne te maken dus de nodige
boodschappen waren dan ook noodzakelijk. Omdat we rond 14uur naar een
krokodillenboerderij zouden gaan besloten we toch al wat eerste voorbereidingen
te treffen vooraleer we zouden vertrekken. We staken met zen allen de handen
uit de mouwen en gingen aan de slag want vele handen maken weinig werk.
Het
volgende waar we kennis met maakten waren babykrokodillen. Hierbij kregen we
ook de mogelijkheid om ze vast te houden. Dit heb ik vriendelijk geweigerd.
Vooral omdat ik het behoorlijk zielig voor de dieren vond. Ze kregen een rekker
rond hun bek gebonden zodat ze niemand konden bijten en vervolgens werden ze
zoals een klein kind van de ene handen naar de andere doorgegeven. Persoonlijk
vond ik dit dan ook behoorlijk zielig en mijn geweten werkt hier dan ook liever
niet aan mee.
Vervolgens
liepen we door naar de grotere kroko’s J. Er
zaten ongeveer een 500 krokodillen op het domein en ze waren allemaal aan het
zonnen op hier en daar een aantal na was er geen beweging. Hier kregen we ook
meer informatie over de dieren en de boerderij. Hier wist de meneer die ons
gidste dan ook meteen te vertellen dat het effectief een boerderij is zoals we
ze kennen. Ze kweken hier de dieren voor verkoop, vlees, leder,… Lyn en ik
keken elkaar aan en zonder veel woorden konden we elkaars gedachten lezen. Wel
vond ik het een mooie ervaring om deze toch wel prachtige dieren van dichtbij
te kunnen observeren en mijn eigen kennis nog eens op te frissen.
Bij
thuiskomst konden we nog even lekker samen kuieren en vervolgens begonnen Wilke
en Nele aan het afwerken van de lasagne. Waar nodig stak ik ook een helpende
hand uit maar de meisjes hadden alles meer dan onder controle. In een mum van
tijd toverden ze een heerlijke maaltijd voor ons klaar. Waarvoor nogmaals dank!
26 april 2015 – Lekker
kuieren
Vandaag
zouden we rond 10 uur vertrekken richting de stallekies van Blauwklippen. Voor
Lyn, Jelle en ik de tweede keer maar het was er enorm gezellig dus je hoorde
niemand van ons klagen. Ook wisten we dat we er een kraampje met Belgisch eten
konden vinden wat uitgebaat werd door Belgen die hierheen zijn komen wonen. Na
twee maand kan ik je verzekeren dat je een lekker pak friet met Belgische mayonaise
echt wel mist!
Als
een stel uitgehongerde beesten die in twee maand geen eten gekregen hadden
schoven we aan voor een lekker pakje frietjes en natuurlijk de daarbij horende
stukjes vlees. Deze laatste waren niet zoals in België maar niettemin heeft het
ons toch echt gesmaakt. Na onze lunch reden we verder naar de volgende
wijnplaats met stallekies, Landersford. Dit vonden we allemaal niet zo
bijzonder dus we besloten ergens anders toe te gaan. Omdat Charlene haar zoon
in het shoppingcentrum van Sommerset West was en ze hem graag wou zien ging zij
sowieso daarheen. Maar buiten Wilke en Nele had niemand echt behoefte aan een
shoppingdag. Daarom besloten wij met de bakkie naar zee toe te rijden.
Ideaal
om wat op het strand te gaan kuieren (chillen) en te genieten van de hoogst
waarschijnlijk laatste zomerzon. Het was er echt ZALIG! Wel moet ik bekennen
dat het me nog meer aan Thomas liet denken…
Aan
het heerlijke weekend die ik samen met hem gehad heb voordat ik vertrok.
Waarvoor ik hem zo enorm dankbaar ben! Het eerste gemis is ondertussen ook al
begonnen. Drie maand is toch behoorlijk lang maar ik geniet nog steeds van
iedere seconde en heb nog geen seconde spijt gehad dat ik hier ben!
Om
vier uur moesten we opnieuw thuis zijn want Gina en Chevonne zouden langs komen
om kennis te maken met de meisjes van kleuteronderwijs. Dit was dan ook de
ideale moment om ook aan hun nog een kleine attentie te geven ter bedanking.
Hierbij konden we Trisiaan en Jawayden hun zoontjes natuurlijk niet vergeten.
Het was enorm gezellig met deze twee toch goedlachse vrouwen!
Nadat
Gina en Chevonne weg waren werden we uit de keuken en de living verbannen want
Charlene had een verrassing voor ons. We hielden ons wat bezig op onze kamer
tot de kust opnieuw veilig was om dan geconfronteerd te worden met een
prachtige verrassing. De living was omgebouwd tot een grote picknick met tal
van lekkers! Kippenvel stond me op de armen want het was zo ontzettend
gezellig! Lyn, Jelle en ik hadden ook een leuke bedanking voor Charlene en
Steven. Het was zo een mooi moment, waarbij ik het enorm moeilijk droog kon
houden.
Deze
avond was de ideale manier voor Jelle, Lyn en mij om een prachtige periode af te
sluiten!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten